«تاریخ اسلام پر است از خیانت بزرگانش به اسلام » امام خمینی(ره)؛ با گذر از ماجراي پرافت و خيز قتل هاي زنجيره اي، حادثه 18 تیر يكي ديگر از غمبارترين رويدادهاي ديگر دهه 70 در ایران است؛ غائله شوم كوي دانشگاه تهران که با گذشت 9 سال از این حادثه، همیشه کانون تحليل‌ها و تفسيرهاي گوناگون روزنامه‌ها و جناح هاي سياسي بوده و هست.

حادثه كوي دانشگاه از جمله حوادثي است كه ممكن است در كشورهاي ديگر هم اتفاق بيفتد يا حتي اتفاق افتاده باشد همانند فرانسه که پس از کشته شدن دو جوان سیاه پوست  به دست پلیس فرانسه جرقه یک بحران بی سابقه را در فرانسه موجب گردید که به رغم تلاش نیروهای امنیتی تا دوهفته متوالی ادامه یافت اما آنچه اهميت دارد، اين است كه ايران هر كشوري نيست و مردم آن هم هر مردمي نيستند.

بايد روشن شود که دلايل اصلي ايجاد اينگونه بحرانها چيست؟ و چرا برخي از جريان هاي سياسي داخل كشور با بحران سازان همنوايي مي‌كنند و تا کنون پس از گذشت 9 سال هنوز پاسخ مناسبي به آنها داده نشده است.

با مرور آسيب شناسي 18تير مي توان گفت كه برخي افراد شعار تحريم، تغيير ساختار كلي نظام، تغيير ساختار قانون اساسي، براندازي و... را مي دادند و با تأكيد بر راديكاليسم عملي و نظري موافقت ضمني خود را با بيگانگان نشان مي دادند كه اين اوج مسئوليت ناپذيري و خيانت به ايران است. گروهي از ملحدان سرسخت و نيز از منافقان و ضد انقلابهاي كينه توز كه سالها كينه اسلام و امام و انقلاب را در دل انباشته بودند، يك باره فرصت يافتند و در پناه بسياري از همان نوع دولتيان نه تنها هرچه خواستند گفتند و نوشتند بلكه عملا اقدام به براندازي نظام كردند كه غائله 18تير 78 نمونه آن است- غائله اي كه طيف نفاق از مركز وزارت علوم آن را هدايت مي كرد!- ماجراي همدان، مشهد، دانشگاهها، دانشگاه اميركبير و ساير حركات سياسي برانداز هم بار و بر آن اصلاحات تعريف ناشده است.